Repositorion Depositorion

27 jan - 18 feb 2018

Repositorion Depositorion

Bob Smit gallery presenteert “Repositorion Depositorion”, een tentoonstelling met twee Belgische kunstenaars: Lode Laperre en Anne Marie Laureys. Door middel van een eigen unieke beeldtaal en op instinctieve wijze geeft ieder van deze kunstenaars een tastbare uitdrukking aan emotie.

Het werk van beeldend kunstenaar Lode Laperre vertoont zowel filosofisch als fysiek een gelaagdheid. In zijn suggestieve composities drukt hij emoties en een verlangen naar schoonheid uit door conceptueel te refereren aan de Oosterse spiritualiteit en de Westerse kunstgeschiedenis. Zijn abstracte schilderijen hebben een rijke textuur die het resultaat is van vele lagen verf die zich in natuurlijke harmonie vermengen tot een nieuw en uniek geheel. Door het bewust creëren van craquelures in de verf komt de gelaagdheid meer naar voren. Daarnaast insinueert Laperre met zijn craquelures een verleden en een kwetsbaarheid in zijn werken. Rimpels die duiden op de tijd die zijn sporen heeft nagelaten, de schoonheid van de vergankelijkheid.

Keramiste Anne Marie Laureys noemt haar werken ook wel de metaforen van het gevoel. Laureys werkt voornamelijk met klei. Tijdens het maakproces verkent zij de fysieke wetten van het materiaal die ze instinctief vorm geeft op basis van de sensuele betrokkenheid die ze met de klei ervaart. Het resultaat zijn unieke tactiele potten en sculpturen met een sensualiteit die de nadruk legt op de souplesse van klei. De essentie van de nog natte klei en sporen van de beweging blijven verstild achter. De enorme zinnelijkheid van de werken nodigt uit tot aanraken, betasten, strelen en voelen.

Het maakproces is voor beide kunstenaars een intieme aangelegenheid. Ze laten zich beiden leiden door hun instincten. Waar Laperre zich laat leiden door kleuren, is voor Laureys haar zinnelijke interactie met het materiaal de belangrijkste leidraad.

Visueel passen de kunstwerken mooi bij elkaar. De zachte sensuele rondingen van Laureys keramiek en de robuuste doch kwetsbare structuren van Laperres schilderijen vullen elkaar aan. De rode draad in de tentoonstelling is de emotie die in de werken verscholen ligt.